บทความพิเศษเรื่อง “โลกียญาณกับโลกุตตรญาณ” สมาชิกจะเข้าใจในเรื่อง ระดับปัญญาที่เกี่ยวกับ ความรู้ทางโลกและทางธรรม ซึ่งเป็นกระบวนการ ของพัฒนาปัญญาว่า มีจุดเริ่มต้นอย่างไร และจุดสิ้นสุดอย่างไร ไม่ต้องลังเลสังสัยกับ กระบวนการเรียนรู้ หรือการพัฒนาปัญญาอีกต่อไป คำว่า “ญาณ” (Insight) หมายถึง ความรู้วิเศษ ความสามารถในการหยั่งรู้ หรือปรีชาหยั่งรู้ ซึ่งสามารถพัฒนาถึงความสามารถในการหยั่งรู้และเห็นแจังได้ เรียกว่า “ญาณทัสสนะ” (Insight and Vision) ซึ่งเกิดจากการเจริญวิปัสสนากรรมฐาน คือ เกิดขึ้นเฉพาะในวิปัสสนาภูมิเท่านั้น มนุษย์ทุกคนสามารถ พัฒนาศักยภาพทางปัญญาดังกล่าวนี้ได้อย่างไม่จำกัด แต่ค่านิยมทางสังคมในปัจจุบันไปให้ความสำคัญกับ นักวิชาการทางโลกมากเกินไป คือ “นักวิทยาศาสตร์” เราถูกสอนให้มองข้ามทรัพยากรบุคคลที่สำคัญทางศาสนา นั่นคือ “อริยบุคคล” บางคนเกิดมายังไม่เคยรู้จัก ความหมายของคำๆ นี้ ซึ่งในความหมายลึกๆ หมายถึง “พระอริยเจ้า” ทั้งหลายนั่นเอง ผู้ดีพร้อมด้วย “ญาณทัสสนวิสุทธิ” ซึ่งหมดจดจากกิเลสอาสวะทั้งปวงแล้ว หรืออาจกล่าวได้ว่า มีความหมดจดบริสุทธิสมบูรณ์จาก “สังโยชน์” คือ กิเลสที่มัดใจสัตว์ให้ติดอยู่กับผลของกรรม ไม่ให้หลุดพ้นไปสู่การกระทำความดี เราได้มาพบพุทธศาสนาแล้วในชาตินี้ เรายังจะปล่อยโอกาสนี้อีกหรือ ท่านผู้เจริญแล้ว ...